Evet büyüdük hatta yaşlandık..
Olsun ben saçlarımdaki beyazları bile seviyorum..
Her beyazda yaşanmışlıklarım var..
Zorluklar ,güzellikler ,aşk ,sevgi..
Herşey..
Düşünüyorum da ,bu dünyaya niye kadın olarak geldim diye düşündüğüm çok olmuştur.
Ama Masal ve Yudum dan sonra kadın olmanın bana verilmiş bir mucize olduğunu düşünmeye başladım.
Bana verilen kocaman bir mucize..
Bir gün anne olacakmışım..Hem de ikiz annesi..
Hiç düşünmemiştim hiç hayalini bile kurmamıştım ..Kuramamıştım..
Sonra iki minik mucize büyüttüm rahmimde..
doğurdum anne oldum..
Emzirdim ,onlarla ağladım onlarla güldüm.
Gözlerindeki ışıltıyla mutlu oldum ,gözlerindeki yaşlarda akıp bittim.
Şimdi onları güçlü ,ayaklarının üzerine basan ,mutlu kadınlar olarak yetiştirmek benim görevim.
Gözlerimin kapandığı sonana kadar sizleri seveceğime ,kim ne söylerse söylesin ,kim ne düşünürse düşünsün en zor zamanlarınızda sizlere inanacağıma ,ve her ne şekilde olursa olsun sizin anneniz olmaktan gurur duyacağıma söz veriyorum. ANNENİZ....
